यो चुनाव हार्नेहरूसँग बदला लिने बन्नु हुँदैन। यो क्षण हो-देशलाई साँच्चिकै रूपान्तरण गर्ने। भीड, ताली, सामाजिक सञ्जालको भाइरल पोस्ट, वा क्षणिक चर्चाले होइन-सही प्रश्नहरूले हाम्रो मत निर्देशित गर्नुपर्छ।

अब केही नयाँ हुनैपर्छ। भ्रष्टाचारमा डुबेकाहरू, अपराधमा जोडिएका पात्रहरू, र पुरानै असफल व्यवस्थाका अनुहारहरूलाई अब समर्थन गर्ने समय होइन। संसद् सजावटको थलो होइन-त्यो जनताको नैतिक “कम्पास” हो।

हामीले “म आवाजविहीनको आवाज हुँ” भन्ने भाषण धेरै सुन्यौँ। तर सत्य के हो भने-कोही पनि आवाजविहीन हुँदैन। समस्या प्रतिनिधित्वको र अवसरको हो। त्यसैले अब अरूको नाममा बोल्ने होइन-आफैँ बोल्न, आफैँ उठ्न, आफैँ प्रतिनिधित्व गर्न दिने समय हो।

हाम्रो संसद् जति विविध हुन्छ-त्यति नै हाम्रो लोकतन्त्र बलियो हुन्छ। जात, वर्ग, लिङ्ग, भूगोल, उमेर, पेसा, लैङ्गिकता, यौनिकता, अपाङ्गता सबैको प्रतिनिधित्व बिना संसद् अधुरो हुन्छ। विविधता “सजावट” होइन-शासनको मेरुदण्ड हो।

अब प्रश्न उठाऔँ-मतदान अघि मतदाताले के–के सोध्नै पर्छ?

१. तपाईँको भ्रष्टाचारविरुद्धको ठोस योजना के हो?

केवल भाषण होइन-कुन कानुन, कुन संस्था, कुन कार्यविधि?

२. तपाईँ आफ्नो सम्पत्ति र आयको स्रोत सार्वजनिक गर्न तयार हुनुहुन्छ?

पारदर्शिता वाचा होइन-अभ्यास हुनुपर्छ।

३. तपाईँ संसदमा पुगेपछि कुन समुदायको आवाज बलियो बनाउने योजना छ?

के तपाईँ विविधता विस्तार गर्नुहुन्छ, कि पुरानै शक्तिशाली समूहलाई झन् बलियो बनाउनुहुन्छ?

४. तपाईँको नीति युवाको रोजगारी, कृषकको सुरक्षा, श्रमिकको सम्मान र महिलाको आर्थिक स्वतन्त्रतासँग कसरी जोडिन्छ?

५. तपाईँ सत्तामा पुगेपछि पनि आलोचना सहन सक्नुहुन्छ?

यदि सक्नुहुन्न भने-त्यो लोकतन्त्र होइन।

६. तपाईँको विगत कस्तो छ-मानवअधिकार, समावेशिता, शान्ति र न्यायप्रति तपाईँ कहाँ उभिनुभयो?

७. तपाईँ अपराधी, दलाल, माफिया र बिचौलियाबाट स्वतन्त्र हुनुहुन्छ?

यदि होइन भने-तपाईँ जनताको होइन, उनीहरूको प्रतिनिधि बन्नुहुन्छ।

८. तपाईँ संसद्लाई निर्णय गर्ने थलो बनाउनुहुन्छ कि केवल सरकारको मुहर लगाउने कार्यालय?

९. तपाईँ संविधानको आत्मा (समावेशिता, समानता र न्याय) जोगाउन प्रतिबद्ध हुनुहुन्छ?

१०. तपाईँ सत्ता होइन, सेवा गर्न संसद् जान चाहनुहुन्छ?

अब हामीले भीडको पछि लागेर होइन-सिद्धान्तको पछि लागेर मत दिनुपर्छ। भाइरल नारा होइन-दीर्घकालीन नीति हेर्नुपर्छ। लोकप्रिय अनुहार होइन-उत्तरदायी चरित्र खोज्नुपर्छ।

यो चुनाव बदला होइन-पुनर्निर्माण हो।

यो चुनाव लोकप्रियता होइन-नैतिकता हो।

यो चुनाव पुरानो होइन-नयाँ सम्भावनाको द्वार हो।

अब संसद् बनाऔँ-साँच्चिकै जनताको संसद्।

जहाँ कोही “आवाजविहीन” हुँदैन।

जहाँ सबैले आफैँ आफ्नो आवाज बोक्छन्।